Morvan naar Livorno

Allereerst: de beste wensen voor het nieuwe jaar! Met ons beperkte bereik hebben we geen berichten kunnen versturen, en wat we hoorden zijn ze bij ons ook niet allemaal aangekomen. Inmiddels verblijven we op een boerderij op Sardinie en hebben we de tijd en de middelen voor deze update. Kerst en oud & nieuw hebben we doorgebracht met rotsklimmen, kampvuren, lekker eten en mooie avonturen beleven, maar voor we daar over vertellen, eerst het vervolg op ons vorige bericht.

De Morvan houdt ons langer vast dan we van te voren dachten. Het comfort van een huis (lees: een lekker bed, houtkachel en fijne werkruimte mét internet) bevalt ons wel, en het komt ook goed uit want Stef zijn klus loopt uit. We laten onze vertrekdatum daarom afhangen van het weer, en dat zit erg mee. Na een weekje flinke sneeuw in november zet de dooi weer in en is het meestal zonnig, met een temperatuur rond het vriespunt. We hebben genoeg tijd om nog wat busklusjes te doen: wassen, watertank schoonmaken, binnenkant van de deuren tectyleren tegen roest, etc. We ontmoeten ook nog Nederlanders die al een aantal jaren in de Morvan wonen, Eric en Greta. Ze vertellen ons veel over hoe het is om in de Morvan te wonen, en laten ons een stuk land zien dat te koop is. We zien het meteen voor ons, en brengen de rest van de avond door met fantaseren over onze toekomst.

Eric en Greta zijn aannemers en werken voornamelijk voor Nederlanders in en rond de Morvan. Ze hebben een oude school verbouwd en wonen nu permanent in Frankrijk. We hebben nog een nieuwe tafel nodig voor de bus, en Eric biedt aan te helpen. Na een middag klussen en een paar lagen beits hebben we een nieuwe uitklapbare tafel. Hierdoor besparen we ruimte omdat we nu de tafel gebruiken om op te slapen, en uitgeklapt is er ook nog eens plaats voor 6 personen. Mits iedereen op zijn plaats blijft zitten, want er kan er maar één tegelijk rondlopen :).

Inmiddels is het al december, en het mooie winterweer houdt aan. We besluiten te vertrekken nadat Manus en Suzi aan zijn gekomen en het huis van ons over kunnen nemen. Het inpakken van de bus en schoonmaken van het huis kost alweer meer tijd dan gepland, maar dinsdag 17 december rijden we rond 12 uur dan toch de Morvan uit. We hebben wel genoeg van de kou en willen zo snel mogelijk naar het zuiden. Zodra we de Morvan verlaten slaat het weer om: de temperaturen lopen wel op, maar we hebben veel bewolking en regen. Het eerste stuk richting Marseille rijden we over de tolwegen om de bergen te vermijden. Daarna nemen we afwisselend de tolwegen en de B wegen langs de kust van Frankrijk en Italië. Ons camperboek leidt ons naar afwisselende slaapplaatsen, van mooie plekken met veel groen tot afgelegen stukken asfalt op industrieterreinen. Halverwege de week kiezen we de enige betaalde plek om ons water bij te vullen en weer eens te kunnen douchen. Wat comfort betreft merken we dat de bus ons prima bevalt. Als we onderweg zijn gebruiken we tankstations (of de IKEA) voor hun koffie en toilet, en een paar dagen zonder douche is geen punt.

Een paar dagen voor we Livorno bereiken breekt er een stuk van Stef zijn kies af. We bellen de tandarts in Groningen en die adviseert (na het zien van een foto) om een tandarts te bezoeken. We hebben gelukkig een dag extra ingepland voor we de boot moeten nemen, en die komt nu goed van pas. Sascha en Thies zijn al in Livorno bij de oom van Sascha, en die weet wel een tandarts. Voordat we aankomen zien we zelfs nog tijd om Pisa te bezoeken en te lunchen met een lekkere pizza. De oom van Sascha neemt ons die avond mee naar de lokale pub waar normaal niets gebeurt, maar vanavond om onbekende redenen een feestje is. Het blijkt voornamelijk te bestaan uit drinken van lokale specialiteiten en eten van hapjes, totdat iedereen dronken is en de muziek harder gaat. We kijken voornamelijk toe, en maken het niet al te laat.

De volgende dag kan Stef ’s avonds om half 6 bij de tandarts terecht. De boot gaat om 9 uur, dus dat zou precies moeten kunnen. Als alles goed gaat tenminste… Als we weg willen rijden met de bus komt hij vrijwel direct vast te zitten in de versnelling. Hij kan alleen nog achteruit, dus we parkeren weer in. We hebben geen idee wat er aan de hand is, dus we bellen de garage in Sleeuwijk voor advies. We krijgen een paar mogelijkheden en wat dingen om uit te proberen. Terwijl Stef naar de tandarts vertrekt, probeert Lisa de bus weer aan de praat te krijgen. Gelukkig lukt dat vrij snel weer, en Lisa rijdt met de Duitsers Stef achterna. Wat het probleem precies was en of het tijdelijk was is nog niet duidelijk, maar na deze keer hebben we er geen last meer van. Nadat er inkopen zijn gedaan bij de Lidl is Stef terug van de tandarts. Zijn kies is gerepareerd en de kosten vallen mee. Het was even spannend, maar we zijn toch nog op tijd voor de ferry naar Olbia. We mogen de bus niet meer in en installeren ons met matjes en slaapzakken in de gangen van het schip. Pip is inmiddels loops en voelt zich niet al te lekker, en de ferry met zijn trillende vloeren maken het er niet beter op. Het duurt lang voor ze enigszins ontspant, en we hopen maar dat de mensen om ons heen oordopjes hebben. Het is dus een korte nacht, maar als we met zonsopgang Sardinië op rijden zijn we klaar voor ons volgende avontuur!

Ciao,

Stef & Lisa