Kmetija Štekar

De zomer is begonnen en we vermaken ons goed in Slovenië. We hebben al aardig wat hete dagen gehad en de eerste oogst uit de moestuin(en) is binnen. Momenteel verblijven we op ons (voorlopig) laatste wwoof adres in Kilovče. Deze brief gaat over onze tijd bij Kmetija Štekar, de boerderij van de familie Štekar.

Na ons reisweek door Italië zijn we weer helemaal klaar voor een nieuwe wwoofplek. We hebben contact gelegd via wwoofindependents.org, een verzamelplek voor heel veel kleinere landen die geen eigen wwoof organisatie hebben. We zullen 3 weken bij Kmetija Štekar (‘boerderij Stekar’) verblijven. Tamara en Janko hebben 5 ha wijngaard, veel verschillende fruitbomen en een Bed & Breakfast. Het is de eerste plek waar we zijn waar ze echt van het land leven en we zijn benieuwd hoeveel werk dat nou eigenlijk is. Janko en Tamara wonen met hun 3 kinderen bij de ouders van Janko, Milče en Annica. Zij hebben de eerste verdieping, Janko en Tamara de tweede. Het is in Slovenië heel gebruikelijk dat tenminste een van de kinderen bij de ouders blijft wonen. Karmen is de vaste hulp voor het werk op het land en de B&B.

We komen op vrijdag aan en gaan zaterdag meteen aan de slag. Het is kersenseizoen en er zijn erg veel kersenbomen. Iedere keer als we denken ze allemaal gehad te hebben, blijken er nog een paar meer te zijn. Maar ach, in bomen klimmen en kersen eten is geen vervelend werk! Janko en Milče hebben vijf verschillende soorten, zodat niet alle kersen op hetzelfde moment rijp zijn. Dit geeft hen meer zekerheid van oogst. Als het regent in de tijd dat de kersenbomen bloeien worden ze niet bestoven en is er dus weinig oogst. Omdat niet alle soorten bomen tegelijk bloeien lopen ze niet het risico dat ze geen kersen hebben. Deze methode passen ze ook toe op de andere fruitsoorten en de druiven. De fruitbomen, de moestuin en de wijngaarden lopen in elkaar over en door elkaar heen. Dit geeft het land een meer divers en natuurlijker aanzicht dan wanneer ze strict gescheiden zouden zijn.

Aan het begin van ons verblijf beginnen we om 8 uur ’s ochtends, maar het weer wordt al snel beter en de tijd verschuift van 7 uur naar 6 uur in de laatste week. We werken ongeveer 5-6 uur en zijn na de lunch over het algemeen vrij. Soms helpen we nog in de keuken als er gasten zijn, of met het klaarmaken van de kamers. Zelf mogen we ook in de B&B slapen maar als de kamers volgeboekt zijn in het weekend verhuizen we naar de bus. Na het werk kunnen we afkoelen in het zwembad. Dat wordt gefilterd met riet en waterlelies zodat er geen chloor gebruikt hoeft te worden, en is erg lekker om in te zwemmen. De middagen brengen we als altijd door met ons eigen werk.

Als het regent helpen we in de wijnkelder met het bottelen van de wijn en het labelen van de flessen. Ze hebben verschillende soorten witte en rode druiven. Sommige zijn bekend, zoals de Pinot Grigio en de Merlot, maar de meesten zijn oude soorten uit de regio, zoals Re Piko, Rebula en Pinot Draga. Een van Lisa’s favorieten is een Merlot die ze extra lang laten hangen, met als resultaat een bijna port achtige wijn. Ze maken ook een speciaal soort wijn waar de regio om bekend staat, deze vindt Stef het lekkerst. Ze maken deze ‘Oranje wijn’ van witte druiven, maar met het proces van rode wijn. Daarnaast maken ze ook verschillende grappa’s en brandy’s en natuurlijk wijnazijn. Al hun wijn is zogenaamde ‘raw wine’, wat wil zeggen dat er maar één toevoeging gebruikt wordt in het proces, namelijk sulfiet. Ze hebben geen biologisch label omdat ze dat onzin vinden: zelfs bij biologische wijn zijn er nog 150 additieven toegestaan. Dan is beter dan de 300 bij normale wijn, maar het is volgens Janko en Tamara niet goed genoeg.

Als de kersen geplukt zijn gaan we verder in de wijngaarden. De takken van de wijnstruiken moeten onder de horizontaal gespannen draden gevouwen worden, zodat ze niet breken als ze zwaar zijn van de druiven. Het is geen vermoeiend werk maar er zijn erg veel wijngaarden dus we zijn hier samen met Karmen wel zo’n twee weken mee bezig. Het had eigenlijk al eerder moeten gebeuren, maar door een aantal weken van regen lopen ze nu achter. Sowieso merken we dat zowel Janko als Tamara het erg druk hebben. Ze zijn de hele dag aan het werk van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat, en dan nog heeft Tamara het gevoel dat ze achterloopt.

We kunnen het goed vinden met Janko, Tamara en Karmen. Het zijn makkelijke mensen om mee samen te zijn, en we hebben voor het eerst niet echt het idee dat we hierna een weekje vrij nodig hebben. We zijn ook blij dat we echt hebben kunnen helpen met het inhalen van het werk, en dat we hebben kunnen zien dat leven van je eigen land zo ontzettend veel werk is. Karmen bevestigd die indruk en geeft ook aan dat het te eigenlijk veel voor ze is. Hoe het ze verder zal vergaan weten we niet, want wij moeten weer verder. Na 3 weken verlaten we Kmetija Štekar, nadat Tamara ons nog 2 dozen wijn, grappa en zakken vers fruit in de handen heeft gedrukt. Voordat we naar ons nieuwe wwoof adres gaan camperen we nog een paar dagen door Kroatië. Hierover de volgende keer meer!

Groetjes,
Stef & Lisa