Due Papaveri

Voordat we weggingen vroegen veel mensen waar we heen zouden gaan. Ons antwoord was dan ‘het zuiden in de winter, het noorden in de zomer’. Nu de lente eraan komt kunnen we terugkijken, en blijkt dat ‘het zuiden’ voor ons Italië is geworden. We zijn er ook wel achter dat het zuiden niet betekent dat je de winter overslaat. Als je op 550m in de Apenijnen zit is het soms in Nederland warmer! Verder bevalt het ons goed om zo’n lange periode in één land te zijn. Onze drie verschillende wwoof-hosts hebben ons elke een andere kant van het land laten zien, waardoor we het beter leren kennen. De taal, de gebruiken, de keuken, het klimaat en de natuur spreken ons erg aan, en we voelen ons steeds meer op onze plek.

Als we Roccabranca verlaten hebben we 7 weken op Sardinië doorgebracht, en lijkt het ons tijd om het vasteland van Italië te verkennen. We hebben al een nieuwe plek gevonden: Due Papaveri, een agriturismo bij het dorpje Benedello. Het ligt in de provincie Emilia Romagna, in een driehoek met Módena en Bologna. Op dinsdag 11 februari komen we aan in de namiddag, en ontmoeten we Charlotte en Luca. Charlotte is van origine Deens, maar woont al meer dan 25 jaar in Italië. Ze woont sinds 8 jaar op deze plek: het restaurant en de 4 appartementen waren haar ‘Italian dream’. 3 jaar geleden kwam Luca uit Canada bij haar wwoofen zoals wij dat nu doen, met het verschil dat hij is gebleven. Naast twee labradors, twee katten en kippen hebben ze ook 14 kasjmier geiten, die ze in het voorjaar kammen voor de wol. Autunno is hun waakhond: ze is dag en nacht bij de geiten en beschermt ze tegen de wolven die in de Apennijnen leven.

Het appartement waar we mogen wonen is met smaak ingericht en van alle gemakken voorzien: een open haard, een lekker bed, een kleine keuken en een eigen badkamer waar het hete water zomaar uit de kraan komt. De laatste twee weken bij Roccabranca hebben we veel regen en koude wind gehad, wat daar betekende: overal modder en een moeilijk warm te stoken huis. Bij het zien van de luxe die we nu krijgen kunnen we ons geluk niet op. Het eerste dat we doen is dan ook een lange hete douche nemen en het huisje lekker warm stoken.

De volgende dag beginnen we met werken. Luca en Charlotte hanteren een vast ritme: ’s ochtends de geiten en de kippen voeren, dan samen ontbijten en daarna werken tot de lunch. Na de (uitgebreide) lunch 1-2 uur vrij, en dan nog werken tot een uur of 17. Dan is het tijd voor een lange wandeling met de honden en daarna alweer het avondeten. We merken dat we een vaste structuur erg fijn vinden: je weet waar je aan toe bent en wat er van je verwacht wordt. Het werk bestaat uit verschillende dingen: het planten van olijfbomen, bomen zagen, zaaien in de moestuin en het kappen van de hoeven van de geiten. Op zaterdag gaan we naar de markt in Pavullo, en omdat Lisa bijna jarig is nemen ze ons zelfs mee uit eten.

Lekker eten is sowieso een goede samenvatting van onze tijd bij Charlotte en Luca. Elke lunch en ook ’s avonds wordt er warm gegeten, en als we niet aan het eten zijn wordt er wel wat voorbereid of wordt er gepraat over eten. Ze maken bijna alles zelf: brood, pasta, sauzen, toetjes, wat je maar kan bedenken. Ook hun honing komt van eigen bijenkasten. Tijdens ons verblijf maken we zelf verse pasta, pizza, citroenjam, bier, chocoladetaart, koekjes en toetjes. We leren ook een aantal recepten, en ontdekken dat de Italiaanse keuken draait om eenvoud en verse ingrediënten. Als je verse tagliatelle kookt tot het al dente is, heb je niet meer nodig dan wat knoflook, salie en een goede parmezaanse kaas om een heerlijke maaltijd te maken. En natuurlijk een goede olijfolie, daar kunnen we geen genoeg van krijgen.

Na een week vertrekken Charlotte en Luca voor 10 dagen naar Gran Canaria, en hebben we het rijk voor ons alleen. We gebruiken de tijd om wat voor onszelf te werken, maar als je op zo’n comfortabele plek bent krijg je vanzelf een vakantiegevoel. Desondanks kom je toch ook verassend snel in een soort ‘alledaagsheid’ terecht. Om te zorgen dat we meer stilstaan bij waar we zijn drinken we regelmatig een kopje thee of koffie op het terras, en genieten van het fantastische uitzicht. Als Charlotte en Luca weer terug zijn blijven we nog een week langer om te helpen met de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen.

De tijd is snel gegaan, en voor we het weten rijden we alweer de bergen uit, richting Ravenna. We willen even een paar dagen samen zijn voor we weer doorgaan naar ons volgende adres. Wwoofen is voor ons de ideale manier om te reizen, maar het is ook intensief. Je komt aan bij mensen die je alleen via de mail hebt gesproken, en draait vanaf dat moment mee in hun leven. Op iedere plek hebben we wel wat nieuwe gewoontes ontdekt die we ons eigen hebben gemaakt. Het is een manier om jezelf opnieuw uit te vinden, en met een andere blik te kijken naar de manieren die je tot dan toe had. Vanzelfsprekend heb je na zo’n maand heb je minstens een paar dagen nodig om je ervaringen te verwerken. En wij hebben het geluk dat we ons eigen huisje bij ons hebben en dus kunnen gaan en staan waar we willen.

Chi sentiamo dopo!

Stef & Lisa